Op een bijeenkomst van de VMRU, Vereniging Mediators Regio Utrecht een interessante boekbespreking bij mogen wonen.(The promise of mediation R.Bush en J.Folger) Het gaat over een aparte benadering stroming van mediation, de Transformatieve mediation.

Een conflict wordt door hen beschreven als een crisis in de communicatie met elkaar.
Zij spreken over conflict transformatie omdat zij er vanuit gaan dat het bij het oplossen van het conflict om een fundamentele verandering gaat. Enerzijds van onderlinge relaties en belangen en anderzijds indien nodig ook een verandering in de structuur van de omgeving (organisatie of maatschappij) bij deze verandering mee te nemen. De verandering gaat dus verder dan uitsluitend het oplossen van het geschil of het probleem.

 

mensbeeld
De transformatieve benadering gaat er van uit dat ieder mens een behoefte heeft aan autonomie (zelfontplooiing, keuzevrijheid) als ook aan het aangaan van relaties met anderen.
Ieder mens is in principe in staat om keuzes te maken, relaties aan te gaan met anderen.
Maar door conflicten kunnen deze vermogens – tijdelijk- verstoord raken. In (heftige) conflicten voelen mensen zich machteloos, slachtoffer, besluiteloos en raken op zichzelf betrokken en daardoor geïsoleerd van de ander.

Eigenlijk is niemand gelukkig met een conflict en wil iedereen graag zo snel mogelijk weer greep krijgen op zijn doen en laten, zonder misbruik te maken van de ander. Zo willen mensen na een heftig conflict (burenruzie, echtscheiding of ontslagzaak) de pijnlijke conflictervaring op een nette manier afsluiten zodat weer verder gegaan kan met het leven.

Doordat een conflict altijd leidt tot een gevoel van controleverlies over de situatie levert dit een gevoel van verwarring, twijfel, onzekerheid en besluiteloosheid op. Je wordt als het ware uit je kracht getrokken.
Hierdoor ontstaan vaak reacties van achterdocht, vijandigheid, geslotenheid en ongevoeligheid voor het perspectief of zienswijze van de ander.
Hoe zwakker men zich voelt, des te vijandiger men zich opstelt en des te meer men zich afsluit van de ander en omgekeerd.

Wanneer de deelnemers – op basis van wat in de mediation gebeurt- zich sterker, competenter en besluitvaardiger gaan voelen (empowerment) en zich anderzijds over en weer belangstellender, opener naar de ander opstellen, zullen zij gemakkelijker een punt achter het conflict kunnen zetten.
Wanneer zij echt begrip of excuses van de ander hebben ontvangen en dit in actie is vertaald, zullen zij ook eerder gevoelens van frustratie, gekwetstheid, haat en wantrouwen, woede, schuld schaamte of wraak achter zich kunnen laten.
Slagen betrokkenen hier niet in, dan kunnen zelfvertrouwen en hun vermogen om relaties aan te gaan behoorlijke schade oplopen.
De aanhangers van deze Transformatieve stroming geloven in de goedheid van de mens en zijn optimistisch over de mogelijkheden die de mens heeft. Conflicten ontstaan juist door de discrepantie van de behoefte aan autonomie en het zich geaccepteerd voelen door de groep. Ik sluit mij bij deze zienswijze aan.

De mediator zal dan ook gericht zijn op het hervinden van de kracht van het individu en ’het helen’ van de relatie met de ander.
Mensen willen graag trots zijn op de manier waarop zij een conflictcrises hebben opgelost. Mediation kan hier een grote bijdrage aan leveren.
Mocht je willen reageren, heel graag.